Mijn naam is Jennifer, ik ben 14 jaar en rond mijn achtste is er bij mij het syndroom van Asperger vastgesteld.
Zoals sommigen al weten, kan iemand veel of weinig last hebben van zijn 'handicap', bij bijna elke vorm varieert het van een milde tot een ernstige beperking *alhoewel dat niet vaak voorkomend is bij Asperger*.
Ik heb zelf een milde vorm van Asperger, en ik en mijn omgeving hebben bijna geen last van deze diagnose.
Wat mij vooral erg dwarszit, is dat in films en in andere media vaak mensen met Asperger heel stereotiep worden afgeschilderd, wat mij heel erg heeft belemmerd in de acceptatie van de diagnose.
Ik functioneer grotendeels normaal, mede dankzij een hoge intelligentie, een goed aanpassingsvermogen en ouders die me altijd hebben gestimuleerd en me hebben geleerd met de weinige beperkingen die ik heb om te gaan.
Toch word ik, en met mij vele anderen in mijn situatie vaak geassocieerd met erg stereotiepe en vooral onintelligente, en onaangepaste autisten.
In dit geval is het dus niet de beperking zelf die me belemmert in het integreren in de maatschappij, maar het stereotiepe beeld dat vele 'normale' mensen mede dankzij dramatisering in de media, van mensen met autisme of een aanverwante stoornis vormen.
Dit wou ik gewoon even kwijt, en ik hoop dat er mensen zijn die er hetzelfde over denken.

Jennifer.