 Autisme
en zo |
|
Hallo ik ben anita 35 jaar en alleenstaande moeder
van 2 kinderen.
Ik heb een dochter van 6 jaar en joany is haar naam.
En ik heb een zoontje van 4 en darco is zijn naam.
Me verhaal gaat over darco.
Darco heeft zwaar autisme en een
ontwikkelingsachterstand.
Hij gaat al vanaf zijn 2 jaar al naar een medische
kinderdagverblijf de vuurtoren.
Hij vind het erg leuk.
Toen darco 1 jaar was had hij veel last van
oorontstekingen.
Hij kreeg buisjes maar dat hielp ook niet echt.
Hij bleef ontstekingen houden op een gegeven moment
had hij wel 10 soorten bactieren in zijn oren,na
lang zoeken kreeg hij medicijnen voor die
onstekingen.
Het werd minder maar ging niet over tot op een dag
zijn neus en keelamandelen werden geknipt ja toen
was het voorbij.
Ondertussen werd hij ook alweer 2 en toen begon de
elende.
Darco gaf geen reactie op het roepen van zijn naam
of wat dan ook,ik dacht hij is doof.
Maar als ik een disneyfilm opzette keek hij meteen
na de t.v.
dus toch hoorde hij wat,we zijn toen na het
audiologische centrum gegaan voor een gehoor test.
Ik kreeg ook meteen de uitslag daarvan.
Ik kreeg goed nieuws en slecht nieuws.
het goede was dat hij niet doof was en het slechte
nieuws was dat zijn hersennen anders reageerde als
van een ander.
Dus op na een kinder psygoloog daar kwam uit dat
darco autisme heeft en een ontwikkelings achterstand
heeft,maar hij ontwikkeld wel maar heel langzaam.
Dankzij de school die kunnen hem dingen leren wat ik
niet kan.
Darco geeft niks aan praat niet kan zijn eigen
alleen uitten om te bijten of te knijppen.
We hebben veel onderzoekken gehad,maar wisten nog
niet veel alleen als darco thuis was werd het alleen
zwaarder.
Darco wordt met de dag drukker en me aandacht gaat
ook alleen naar hem zodra hij thuis komt van school.
Daar door vergat ik zijn zusje onbewust.
Ook ik ging er onderdoor ik wilde het niet toegeven
maar toch gebeurde het.
Een paar maanden geleden ben ik van me eigen gegaan
en viel op me gezicht.
Ik had een zware hersenschudding,me kaaken gekneusd
en moets enkele weken plat.
Maar dat kon niet darco had ik ook en die heeft 1 op
1 begleiding nodig wat nu.
Ik heb toen de school gebeld voor hulp.
Ik heb toen me tussen persoon gebeld van MEE,en die
had in 1 dag geregeld dat darco kon gaan logeren
voor 6 weken in veldhoven severinus.
Maar ik had er veel moeite mee,darco is nooit bij me
weg gegaan voor 6 weken nog geen dag.
Al 4 jaar dag in dag uit zorgde ik voor hem en nu
moest ik hem uit handen geven.
Ik ging 2 keer per week na hemtoe hij was erg
gelukkig daar dat deed me goed ik had er meer moeite
mee als hij.
Maar dat komt dat darco de bekende personen wel kent
maar weet niet wie ze zijn.
Hij weet ook niet dat ik zijn mama bent wel een
bekende die hij nodig heeft om iets te kunnen doen.
En dat zal nooit veranderen darco leeft in zij eigen
wereldje.
Een maand geleden ben ik na zijn kinderarts gegaan
voor bepaalde uitslagen van zijn bloed.
Daar kwam niks uit darco heeft dit gewoon gekregen
het heeft zo moeten zijn.
Ze snappen alleen niet waarom darco zo gedrag
toont,bij het ziektenbeeld wat darco heeft komt
bijna of nooit dat gedrag voor wat hij toont.
Maar 1 ding is zeker darco kan niet bij mij
blijven,hij wordt op een heel kort te mijn uit huis
geplaats.
Ik heb dar ontzetten moeite mee maar is wel beter
voor darco en voor de rest van mijn gezin.
3 december krijg ik een gesprek bij hondsbergen in
oisterwijk.
Daar gaat hij ook intern wonen zodra er plaats is.
Het zal niet meevallen voor mij .
Ik weet dat hij niet echt bij me weg gaat maarme
gezin is niet meer compleet.
Maar de tijd zal het leren en ik zal ermee moeten
leven het is niet anders.
nou dit is mijn verhaal over me gezin,ik hoop dat er
andere mensen zijn die het zelfde hebben of hebben
meegemaakt.
Daar zou ik dan graag mee in contact willen komen om
me verhaal te kunnen delen.
Wil je reageren op het verhaal van Anita mail dan
naar:
acp_daams@hotmail.com |
|
|
|
|
|
|
